در اين آيه دو هدف براى آفرينش اين مركبهاى دريايى و صحرايى بيان شده : نخست يادآورى نعمتهاى پروردگار به هنگام استقرار بر آنها ، و ديگر منزه شمردن خداوندى كه اينها را مسخر فرمان انسان ساخته ، كشتيها را چنان آفريده كه بتواند سينه امواج را بشكافد و به سوى مقصد حركت كند ، و چهارپايان را رام و تسليم در برابر انسان قرار داده است . « مقرنين » از ماده « اقران » به معنى قدرت و توانايى داشتن بر چيزى است ، بعضى از ارباب لغت نيز گفته‌اند به معنى « ضبط كردن » و نگهدارى چيزى مىباشد ، و در اصل به معنى قرين چيزى واقع شدن بوده كه لازمه آن توانايى بر نگهدارى و ضبط آن است ( 1 ) . بنا بر اين جمله « و ما * ( كُنَّا لَه مُقْرِنِينَ ) * » مفهومش اين است كه اگر لطف پروردگار و مواهب او نبود ما هرگز توانايى بر ضبط و نگهدارى اين مركبها نداشتيم ، بادهاى مخالف كشتيها را دائما واژگون مىساخت ، و ما را از رسيدن به ساحل نجات باز مىداشت ، و اين حيوانات نيرومند كه قدرت آنها به مراتب از انسان بيشتر است اگر روح تسليم بر آنها حاكم نمىشد هرگز انسان نمىتوانست حتى نزديك آنها برود ، به همين دليل گهگاهى كه يكى از اين حيوانات خشمگين شده ، روح تسليم را از دست مىدهند مبدل به موجودات خطرناكى مىگردند كه چندين نفر قدرت مقابله با آنها را ندارد ، در صورتى كه در حال دعاى ممكن است دهها يا صدها راس از آنها را به ريسمانى ببندند و دست بچه اى بسپارند تا « برد هر جا كه خاطر خواه او است » . گويى خداوند با اين حالات استثنايى چهارپايان مىخواهد نعمت حال عادى آنها را روشن سازد .

--> ( 1 ) در « لسان العرب » آمده است « اقرن له و عليه » : اطاق و قوى عليه و اعتلا و فى التنزيل العزيز * ( وَما كُنَّا لَه مُقْرِنِينَ ) * اى مطيقين .